استاد مدام توضیح میده ! همه حواسشون جمه استاده و دارن با دقت بهش گوش می دن . نگاه های غریب من به استاد نشون دهنده ی حالت درونیم هست . استاد بحث بعدی رو شروع میکنه ...

گوشی رو درمیارم و اس ام اس میزنم : " دلم گرفته ... "

.... !

در کنار آشنایی تو ، آشیانه می کنم

فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کسی سوال می کند به خاطر چه زنده ای ؟

و من برای زندگی ، تو را بهانه می کنم ...



آروم تر میشم ...

" استاد خسته نباشید ... "


کلاس تموم شد و لی شب های پر از حسرت هنوز هم وجود دارند ...



" دنیا را بد ساخته اند ... "


کاش می شد بی پروا از کارهای این دنیا شکایت کنیم ! اما حیف نمی شه همه چیز رو گفت ...