( به دلیل تبانی صورت گرفته با ... عکس اول پست حذف شد !)


 ساعت ۷ صبح قرار گذاشته بودیم ولی مصطفی از روز قبلش به چندتا از بچه نیم ساعت زودتر گفته بود تا یکم بخندیم . صبح که از خواب پاشدم دیدم یحیی و ساسان بهم زنگ زدن ! من هنوز از خواب بیدار نشده بودم ولی اونا اونجا تو سرما منتظر بودن  . امیدوارم ما رو به خاطر این کار ببخشن .

 

 خلاصه همه جمع شدیم و حرکت به سوی جزیره ی اسلامی و البته تحمل قیافه ی اخموی آقای راننده شروع شد () . حدود یکم و نیم ساعت بعد با شنیدن غرغر ها ی راننده به مقصد یعنی روستای آغگنبد رسیدیم .هوا عالی بود و بهاری ! تا نگاه میکردی کوه بود و تپه .

 

       

پدیده ی جالبی که با هاش مواجه شدیم مشاهد ه ی نمونه ی نادری از میمون های جزیره ی اسلامی بود  که به گفته ی کارشناسان مرکز علوم و تحقیقات هگرگر هر ۱۰۰ هزار سال فقط یکبار دیده می شوند.  از خصوصیات بارز این نوع موجود می شد به پرتاب نارگیل از روی درخت بید ( والله نمی دونم نارگیل رو از کجای درخت بید درمیاره !) اشاره کرد  در زیر عکسی که دوستانمون از نمای پایین از این موجود گرفته اند مشاهده می کنید :

 

         

 

  روز خیلی خوبی بود ، همه دوستا دورهم بودیم و صفا سیتی و وسطی و ...

       

 

 

البته دراین اردو یک ناظر و کارشناس از مرکز علوم و تحقیقات هگرگر نیز حضور داشت که به بررسی مواد غذایی و  موارد بهداشتی انها می رسید که نمونه اش رو خودتون می تونید در عکس ببنید :

 

   

 

  مهم ترین اتفاقی که افتاد تولد یحیی عزیز بود ! یحیی یی که خیلی دوسش داریم ! روز قبل من و آرمان باهم یه هدیه ی ناقابل براش ( همراه کیک) خریدیم و قرار شد که قبل مراسم پولشو ازبچه ها بگیریم  . البته هدیه چیزه قابلی نبود . یک دست کامل وسایل مورد نیاز زورخانه  ( یه چیز تو مایه های آفتابه و اینا ) . وقت باز کردن کادو منو و آرمان دوتا پا داشتیم دوتا هم قرض کردیمو و د برو که رفتیم  ! بعد از مدتی با بالا بردن پرچم سفید دوباره به جمع دوستان برگشتیم و لی حاج آقا صالحی با یک توطئه منو به زمین زد و با خامه و آفتابه ی پر از آب ازم پذیرایی کردن  ولی خدایییش من اون پولارو بالا نکشیدم

 

 

 

  

 

              

  یحی جان بازم تولدتو تبریک میگم انشالله ۱۰۰ سال دیگه بمیری  ( منن با هم ایشالله )(به نوشته روی کیک توجه کنید ! ابتکار آرمان بود )

 

    

 

 جوجه کباب رو زدیم به رگ و به سوی شوره زار حرکت کردیم . عکسها همه چیز رو نشون میدن احتیاجی به نوشتار من نیست .

 

حاج آقا صالحی مثل اینکه وضع بازار زیاد خوب نیست .

 

 

 

 

  گرچه منظره ی جالبی بود ولی مایه ی تاسف و ناراحتی برای هممون بود که دریاچه ی عزیر ارومیه با اون ابهت و آوازه ی جهانیش به این روز افتاده ! شاید میشه گفت حدود ۳۰۰ متری عقب کشیده شده بود ، کاری با این  ندارم تفصیر کیه و تقصیر چیه ولی اینو خوب میدونم که باید کاری بکنیم ، هممون تک تک ! وگرنه چند سال بعد شاهد خشکی کامل در این منطقه خواهیم بود .

 

  روز ها میان و میرن ! ۳ سال گذست و هنوز ما ادم نشدیم  . جدا از شوخی چشمامونو تا باز کردیم ۶ ترم گذشت .انگار همون بچه های ترم ۱ هستیم ولی یکم از همدیگه دورتر شدیم . آینده در انتظار هممونه ! آینده ای که معلوم نیست چه در انتظارمان دارد ، و در این میان نگاه به پهنه ی بیکران دریاچه چه لذت بخشه ...

 

(به   آرمان دقت کنید مثل رییس قبیله های سرخپوستهاست  )

 

  

                                                                                                      پایدار باشید وسربلند

                                                                                                                  فرشید